Onze Marieje ontmoet de Cape Horn op de Vliestroom bij het Fransche Gaatje. De gevolgen van deze ontmoeting zijn dermate ernstig dat Marieje begin Juli bij Bültjer in Ditzum moet genezen. Door de inzet van zowel de werf als een aantal Marianen lukt het om de zomerreis op tijd te laten beginnen. De schade en daarmee de zeewaardigheid van Marieje is hersteld en door de verzekering betaald. De gederfde inkomsten tijdens de herstelperiode zijn nog steeds een onderwerp van discussie tussen uw bestuur en de verzekering. Hopelijk komt alles goed,maar zeker is dat nog niet. We missen voorlopig een bedrag aan vaargelden van 4950 euro. Misschien wilt U dat onthouden tot het moment dat U de acceptgiro ingevuld hebt!!

Uw bestuur is heel gelukkig en blij dat alleen Marieje moest herstellen. Door kordaat optreden van schipper en bemanning is er alleen materiële schade en geen personele! Hulde.

Han Verboom

Nieuwe Marieje website

De winter is nog maar net begonnen, toch heeft het bestuur samen met anderen een binnenklus geklaard, namelijk een nieuwe Marieje website. We hebben eerst de oude website kritisch bekeken en hier en daar wat geschrapt en herschreven. We hebben de hulp ingeroepen van websitebouwer Stan Jesmanowicz. Stan is als geen ander in staat om alle wensen technisch te vertalen naar een gebruiksvriendelijke website. Hij heeft er menig vrij uurtje ingestoken, maar het resultaat mag er dan ook wezen! We moeten er nog een beetje aan schuren en schaven, maar tijdens de jaarlijkse ledenvergadering van 30 januari 2010 zal de nieuwe Marieje website het levenslicht zien! Zorg dat je erbij bent!!!

Jos Jansen van den Doormalen

Huishoudelijke mededelingen

Alle opvarenden zijn lid van de vereniging Marieje-b. Wij vragen een geringe contributie van €15 per jaar. Gebruik de acceptgiro om je contributie en die van je varende huisgenoten over te maken. Het is uiteraard niet verboden op andere wijze (online) het bedrag of wat meer aan de vereniging te doen toekomen.

Hou na de jaarvergadering ook de website (www.marieje.nl) in de gaten voor het klusschema. Van begin februari tot eind april is het elk weekend weer gezellig rond de Marieje in Zuidbroek. Jouw handen kunnen we ook gebruiken! Via Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. kun je je naam wereldkundig maken door vermelding in het klusschema.

Onderhoud en klussen deze winter

10 oktober eindigde ons vaarseizoen vanuit Harlingen. Een week eerder was Servaas met de groep van Ulrike en Toon vanwege de stormachtige wind alvast maar binnendoor naar het Lauwersmeer gevaren waarna Michiel met bemanning het weekend erna het schip via Borkum naar Ditzum heeft gebracht. Al vroeg in het afgelopen vaarseizoen werden we geconfronteerd met een steeds heviger lekkend schip. Het automatisch werkende pompje dat er voor zorgt dat het (normaal kleine beetje) lekwater weer naar buiten wordt gewerkt, sloeg zo vaak aan dat we konden uitrekenen dat wanneer dit belangrijke apparaatje eens op een ongelukkig tijdstip zou weigeren, bijvoorbeeld op zondagavond in Harlingen, we op vrijdagavond Marieje wel eens aan de andere kant van het wateroppervlak zouden kunnen terugvinden! Voor de rest van het seizoen hebben we daarom een extra 220 V pomp met vlotter aan boord gebracht die als “waker” ervoor zorgde dat dit in ieder geval niet kon gebeuren. Maar, hulde aan dat kleine ding ergens onder de vloer: het schip heeft zich de rest van het seizoen geheel op eigen kracht boven water gehouden. Het opsporen en verhelpen van de lekkage was daarom de belangrijkste klus in Ditzum. Na 3 weken wachten was de helling beschikbaar voor Marieje. Een echt lek is niet gevonden maar wel is heel veel breeuwwerk tussen de gangen vernieuwd en is er uitgebreid met de pekketel onder het schip rondgegaan. Slechte gangen zijn niet gevonden. Wel vonden we serieuze houtrot in de SB railing (het dennestammetje) langs het achterdek zodat deze is vernieuwd. De BB railing was al eerder vernieuwd bij de reparatie van de schade na de aanvaring dit voorjaar. Nadat aan het onderwaterschip weer het nodige schilderwerk was verricht – dit keer ook met hulp van het werfpersoneel – kon Marieje al na vier dagen weer het water van de Ems in en zijn we meteen naar Delfzijl gevaren. Ons scheepje bleek gelukkig weer behoorlijk waterdicht te zijn!
Michiel heeft het schip in de week erop naar Zuidbroek gebracht, waar het verder is afgetuigd en de zeilen, het lopend want en de rondhouten naar de loods over het spoor zijn gebracht. Weer het volgende weekend is door een aantal fanatieke Marieje handen de tent over het schip gebouwd en heeft vooral Michiel ons scheepje daarna weerbaar gemaakt tegen de vorst die vrijwel meteen toesloeg. En zo ligt ze weer te wachten op de dingen die komen gaan. Grote verbouwingsklussen, zoals vorig jaar de vuilwater tank in de toilet, staan er de komende winter niet op de rol. Wel wordt alsnog het vergroten (vernieuwen) van het schuifluik van het ruim ter hand genomen. Vorig jaar was dit voor de bouwploeg Mark en Martien even een brug te ver. Ook willen we verder gaan met het kaal maken van het loopdek. Het kale (en van lijnolie voorziene) achterdek ziet er toch wel veel “scheepser” uit en nadat gedurende het vaarseizoen nog een aantal zwakke naden alsnog zijn gebreeuwd, hebben we daar geen ernstige lekkerijen gehad. Toen tijdens de schade reparatie het dek en de spiegel open lagen en we eens konden kijken waar dat normaal niet kan, is weer eens duidelijk gebleken dat inwatering met (zoet) regenwater een grote bedreiging is voor gezond eikenhout. We zullen daarom nauwkeuriger dan voorheen alle naden bovenop en opzij van het schip goed dicht moeten houden. Een aantal zwakke broeders zijn al gevonden. Verder gaan we ook met wat loden ballast van SB naar BB slepen om de geringe helling die het schip nu naar SB heeft, te corrigeren. Waarschijnlijk moeten dan ook de masten opnieuw worden rechtgezet. En dan is er natuurlijk weer het vele schilder-, onderhouds-en reparatiewerk aan schip, tuigage, techniek en uitrusting dat nodig is om ons dierbare scheepje mooi, betrouwbaar en veilig te houden. Zaterdag 6 februari starten we weer met het eerste werkweekend, desnoods onder winterse omstandigheden (zie foto) . Belangrijk nieuws is ook dat in principe het “sluushoes” aan het Schildmeer weer voor ons beschikbaar is en dat er als alternatief ook afspraken zijn gemaakt met een mooie appartementenboerderij in Noordbroek. Kortom alle reden om dit vroege voorjaar te boeken op onze geheel verzorgde reizen naar het mooie Groningse land!

Tot ziens op het schip Leo Keijser

Belevenissen van MARIEJE zelf

Gebaseerd op de Deense weersvoorspelling was het plan om uit København om de Noord naar het Westen te varen. En zo vertrok MARIEJE op 19 juli via de zeemeermin en nog een paar bezienswaardigheden naar het open water van de Sont om in Gilleleje op de Noordpunt van Sjaelland te overnachten. Behalve een kunsttentoonstelling in een loodsje en zwemmogelijkheid aan het strand, was hier ook de scheepswerf te "bezichtigen" waar in 1982 de eerste contacten waren tussen MARIEJE en de (toekomstige) Nederlandse eigenaren. MARIEJE lag toen op de helling voor inspectie. Dat was in 2009 voor haar wel een nostalgisch moment. Helaas voor schipper Leo hield de wind zich niet aan de voorspelling, maar een aantal dagen later zou het Zuid-Oost worden en zouden we via Stubbekøbing naar het Westen kunnen. Zoals vaak bij dit soort sprookjes was de wind toen opnieuw van mening veranderd. Dan maar weer naar het noorden! Intussen begon de week al op te schieten en als toegift bezorgde de natuur ons geweldige onweersbuien midden op de Sont. Of we blij moesten zijn is twijfelachtig, maar die over elkaar rollende wolken leverden samen met de zon wel een prachtig schouwspel op! In Rødvig was het wisselen en daarna zijn we verder Noord gegaan. Een van de interessantste overnachtingshavens was Dragør (met straatjes genoemd naar Nederlandse Hanzesteden). København zouden we links (aan BB dus) laten liggen, maar Leo stelde een toeristische route door het havengebied voor. We gingen tot ongeveer het Parlementsgebouw, keerden en voeren bij Christiansborg de daar gemeerde HALMø voorbij, de grote zus van MARIEJE, in 1900 gebouwd bij Rasmus Møller in Faaborg waar ook MARIEJE het levenslicht zag. Daarna passeerden we MIRA, de iets grotere zus (1897, Møller), die aan de overzijde langs Holmen lag gemeerd. Omdat dit haar "mooiste" zusje is, zijn we gekeerd, er nog eens langs gevaren en hebben wederzijds folders en papieren overgegooid. Na deze zussenreünie vervolgde MARIEJE in blijde stemming de reis. De overnachting was in Humlebaek; er bestaan nog kleinere havens, maar dan past MARIEJE er niet meer in. Vanwege de zussendag moest er voor de opvarenden ook iets worden gedaan: de volgende dag een bezoek aan "Louisiana", een museum in een heuvel. Je gaat op straatniveau naar binnen en al rondkijkend kom je steeds een verdieping lager. De moeite waard! Na de (moderne) kunst weer snel aan boord om Sjaellands Noordpunt proberen te ronden. Dat lukte; we kwamen voorbij Gilleleje en voeren de Isefjord binnen. Het begon al te schemeren en met donker bereikten we Nykøbing Sj. In de havenmond vlijde MARIEJE zich met BBzij tegen SBzij van haar kleine zusje HAVGASSEN (1898, Møller). Die nacht had MARIEJE vele nostalgische dromen! De volgende dag bleken we bij harde wind behoorlijk aan lagerwal te liggen. Dat was onder meer een mooie gelegenheid om HAVGASSEN te bezoeken. Eigenlijk heet zij HAABET; maar ja, het komt wel meer voor dat meisjes hun echte naam niet leuk meer vinden. Omdat HAVGASSEN (laten we maar aardig tegen haar zijn) wat kleiner is dan MARIEJE, is de indeling anders. Opvallend is dat er wordt gestuurd met een grote helmstok en geankerd met een nog originele ankerlier (met damketting).

HAVGASSEN houdt zich bezig met het opvoeden van ontspoorde jeugd, door onder andere te zeilen met groepjes "trouble boys" zoals de schipper hen noemde. Het tuig (en dan bedoelen we niet de jeugd) komt grotendeels overeen met dat van MARIEJE, behalve de zeilen aan de ra. De (halve) breefok wordt aan loefzijde gevaren en bij ruime wind zijn er twee driehoekige zeilen boven de ra gehesen. De driehoeken worden de "bikini-top" genoemd, hetgeen dus inhoudt dat haar zusje MARIEJE altijd topless zeilt. Overigens vindt dit aan dek soms enthousiaste navolging. Bij harde wind kan de bikinitop onder de ra worden gezet in plaats van de breefok ("multi purpose"-zeilen).

Na de verwaaidag was het alweer vrijdag, maar wel met zon en met de mooiste zeilwind die je kunt bedenken. We maakten een aantal slagen op de Isefjord om nergens heen te gaan en lieten in het Zuiden het anker vallen om de volgende dag in Holbaek te gaan aflossen.

Terugbrengweek -MARIEJE en Kafka

De retourvaarders kregen in Kappeln van schipper Jano te horen dat er de komende dagen Westenwind zou zijn. Hiervan gebruik makend ging de route via Sønderborg en Søby (op Aerø). Vooral Søby beviel MARIEJE goed: ze kon nog een nachtje niet ver van haar geboortestad Faaborg blijven. Via deze omweg kwamen we maandag tegen de avond in Holtenau aan om het Kielerkanaal binnen te gaan. De sluiswachter was tevoren opgeroepen, waarna we de "Alte Schleuse" in voeren. De deur werd gesloten en MARIEJE lag helemaal alleen in die grote waterplas. Jano ging naar het kantoortje om te betalen. De sluiswachter vroeg de scheepslengte, waarop Jano zei: 25 meter. De sluiswachter antwoordde toen dat hij niet wist wat hij verder moest doen, maar dat we wel waren ingecheckt. Jano werd naar het hoofdkantoor gestuurd om te "klarieren", maar moest dat wel eerst via Kanaal 67 gaan melden. Dus Jano eerst terug naar boord. Zijn mededeling dat hij kwam betalen zorgde daar voor grote verwarring en men vroeg even standby te blijven op Kanaal 67. Buiten de sluis lagen inmiddels een aantal jachten die ook het Kielerkanaal in wilden. Na zo'n half uurtje wachten nam Jano zelf weer contact op. "Nein, nein, blijft u nog even wachten". Kort daarop kwam iemand een briefje brengen: Jano hoefde niet naar het hoofdkantoor (vrij ver lopen), maar moest terug naar de sluiswachter, waar alles in orde zou komen. Echter, daar ontstond paniek: een schip van 25 m paste niet in het systeem, dus waar nu te betalen en in te klaren? Bureaucratie en Kafka ten top! Ineens was de sluiswachter opgelucht: de procedure was op staande voet aangepast naar aanleiding van de "casus MARIEJE". Vanaf nu zouden ook schepen groter dan 20 meter mogen afrekenen bij de "Alte Schleuse". MARIEJE heeft de eer het eerste schip langer dan 20 meter te zijn dat zo mocht betalen sinds 1895. De sluiswachter: "Wees gerust, alles is nu in orde; u kunt betalen en dat wordt dan 48 Euro". Vervolgens bleek dat schepen groter dan 20 meter niet in de kassa konden worden ingevoerd. Na een aantal telefoontjes mocht worden betaald. We konden vertrekken, zochten een mooie ankerplek (prachtige heldere sterrenhemel) en dinsdagmiddag bereikten we Cuxhaven. Daar moesten we tegen de westenwind in meren (sinds onze ervaringen in de Eidermonding geen probleem). Woensdagochtend hadden we oostenwind (geheel volgens het weerbericht van 3 dagen geleden) en moesten nu van lagerwal vertrekken. Tijdens de rustige tocht door de Duitse Bocht bleek dat we geen koffie aan boord hadden (geen boon!). Donderdagmiddag waren we bij Vlieland waar we door de wind gingen op het moment dat tijdens een naderende bui de wind plotseling naar het Westen draaide. Het liep nog net goed met de overstag manoeuvre, waarna we naar Oostvlieland voeren. De haven daar was vol, maar Schipper Bert (ergens ter Wereld) had voor ons een plekje geregeld ! Toen de havenmeester vroeg of we een goede reis had-den,zei Jano: "Jawel; nou ja, we hadden geen koffie". Hij kreeg meteen een dubbel pak DE te leen. Geen koffie tijdens de wachten: de terugbrengers vormen dus "De Taaie Jongens".

Tom Lantau